Introductie van de gipsplaatschroef en de zelfborende schroef

Gipsplaatschroeven zijn een soort schroeven die in twee typen kunnen worden onderverdeeld: schroeven met dubbele schroefdraad en schroeven met enkele dikke schroefdraad. Het grootste verschil tussen beide is dat de schroefdraad van de schroeven met dubbele schroefdraad is.

Een zelfborende schroef is een type schroef waarmee een binnendraad in voorgeboorde gaten in metalen of niet-metalen materialen kan worden geboord.

Gipsplaatschroef

Zelfborende schroef

De vorm van de gipsplaatschroef en de zelftappende schroef

Gipsplaatschroef: het meest opvallende kenmerk is de trompetvormige kop. De schroefdraad van een gipsplaatschroef met enkele dikke schroefdraad is breder. Gefosfateerde gipsplaatschroeven vormen de meest gangbare productlijn, terwijl blauw-witte verzinkte gipsplaatschroeven een aanvulling zijn. Het toepassingsgebied en de aanschafprijs van beide varianten zijn vrijwel gelijk.

Zelfborende schroeven: de materialen kunnen worden onderverdeeld in koolstofstaal en roestvrij staal. Van het koolstofstaal is 1022 middelhoog koolstofstaal het meest gebruikte materiaal. Het wordt doorgaans toegepast in deuren, ramen en ijzeren platen.

Toepassing van gipsplaatschroeven en zelftappende schroeven

Gipsplaatschroef: in het buitenland hecht men veel waarde aan de keuze van bevestigingsmaterialen. Een dikke gipsplaatschroef met enkele rij is een alternatief voor een dunne gipsplaatschroef met dubbele rij, en is geschikter voor het verbinden van houten balken.

Zelfborende schroef: deze wordt gebruikt voor niet-metalen of zachte metalen. Hij kan met zijn eigen schroefdraad schroefdraad snijden, boren, vastklemmen en in de bijbehorende schroefdraad in het materiaal persen, waardoor de onderdelen nauw met elkaar aansluiten.