De 17e top van de Groep van 20 (G20) werd op 16 november afgesloten met de aanname van de Verklaring van Bali, een moeizaam bereikt resultaat. Gezien de huidige complexe, ernstige en steeds instabielere internationale situatie, verwachten veel analisten dat de Verklaring van Bali, in tegenstelling tot eerdere G20-toppen, mogelijk niet zal worden aangenomen. Naar verluidt heeft Indonesië, het gastland, een plan opgesteld. De leiders van de deelnemende landen hebben echter op een pragmatische en flexibele manier met hun verschillen omgegaan, vanuit een hoger perspectief en met een groter verantwoordelijkheidsgevoel samenwerking gezocht en een aantal belangrijke consensuspunten bereikt.

We hebben gezien dat de geest van het zoeken naar gemeenschappelijke grond en het terzijde schuiven van verschillen opnieuw een leidende rol heeft gespeeld in een cruciaal moment van menselijke ontwikkeling. In 1955 formuleerde premier Zhou Enlai het beleid van "het zoeken naar gemeenschappelijke grond en het terzijde schuiven van verschillen" tijdens de Aziatisch-Afrikaanse Bandungconferentie in Indonesië. Door dit principe toe te passen, werd de Bandungconferentie een baanbrekende mijlpaal in de wereldgeschiedenis. Van Bandung tot Bali, meer dan een halve eeuw geleden, in een meer gediversifieerde wereld en een multipolair internationaal landschap, is het zoeken naar gemeenschappelijke grond en het terzijde schuiven van verschillen relevanter geworden. Het is een belangrijk leidend principe geworden voor het onderhouden van bilaterale betrekkingen en het oplossen van mondiale uitdagingen.

Sommigen hebben de top "een reddingsoperatie voor de wereldeconomie, die door een recessie wordt bedreigd" genoemd. Vanuit dit perspectief bezien, duidt de herbevestiging door de leiders van hun vastberadenheid om opnieuw samen te werken aan de mondiale economische uitdagingen ongetwijfeld op een succesvolle top. De Verklaring is een teken van het succes van de top in Bali en heeft het vertrouwen van de internationale gemeenschap in een goede oplossing voor de mondiale economie en andere mondiale vraagstukken vergroot. We verdienen alle lof voor het Indonesische voorzitterschap.

De meeste Amerikaanse en westerse media richtten zich op de manier waarop de Verklaring het conflict tussen Rusland en Oekraïne beschreef. Sommige Amerikaanse media beweerden zelfs dat "de Verenigde Staten en hun bondgenoten een grote overwinning hebben behaald". Het moet gezegd worden dat deze interpretatie niet alleen eenzijdig, maar ook volkomen onjuist is. Het leidt de internationale aandacht af en verraadt en minacht de multilaterale inspanningen van deze G20-top. Het is duidelijk dat de Amerikaanse en westerse publieke opinie, die nieuwsgierig en vooruitziend is, vaak geen onderscheid maakt tussen prioriteiten of opzettelijk de publieke opinie misleidt.

De Verklaring erkent van meet af aan dat de G20 het belangrijkste forum is voor mondiale economische samenwerking en "geen forum voor het bespreken van veiligheidskwesties". De hoofdinhoud van de Verklaring is het bevorderen van het economisch herstel wereldwijd, het aanpakken van mondiale uitdagingen en het leggen van de basis voor sterke, duurzame, evenwichtige en inclusieve groei. Van de pandemie, klimaatecologie, digitale transformatie, energie en voedsel tot financiën, schuldverlichting, het multilaterale handelssysteem en de toeleveringsketen, de top kende een groot aantal zeer professionele en praktische discussies en benadrukte het belang van samenwerking op diverse gebieden. Dit zijn de hoogtepunten, de parels. Ik moet daaraan toevoegen dat China's standpunt over de Oekraïense kwestie consistent, duidelijk en ongewijzigd is.

Wanneer Chinezen de Verklaring van Overeenkomst lezen, zullen ze veel bekende woorden en uitdrukkingen tegenkomen, zoals het handhaven van de suprematie van het volk bij de bestrijding van de epidemie, het leven in harmonie met de natuur en het herbevestigen van onze inzet voor nultolerantie ten aanzien van corruptie. De Verklaring noemt ook het initiatief van de top in Hangzhou, wat de uitstekende bijdrage van China aan het multilaterale mechanisme van de G20 weerspiegelt. Over het algemeen heeft de G20 haar kernfunctie als platform voor wereldwijde economische coördinatie vervuld, waarbij multilateralisme is benadrukt. Dit is wat China hoopt te zien en nastreeft te bevorderen. Als we het over een "overwinning" willen hebben, dan is het een overwinning voor multilateralisme en win-winsamenwerking.

Natuurlijk zijn deze successen voorlopig en afhankelijk van toekomstige implementatie. De G20 koestert hoge verwachtingen, omdat het geen "praatclub" is, maar een "actieteam". Het is belangrijk te benadrukken dat de basis van internationale samenwerking nog steeds fragiel is en dat de vlam van samenwerking zorgvuldig moet worden aangewakkerd. Het einde van de top zou het begin moeten zijn voor landen om hun toezeggingen na te komen, concretere acties te ondernemen en te streven naar grotere, tastbare resultaten in overeenstemming met de specifieke richting die in het DOC is vastgelegd. Met name de grote landen zouden het goede voorbeeld moeten geven en meer vertrouwen en kracht in de wereld moeten brengen.

Tijdens de G20-top landde een Russische raket in een Pools dorp nabij de Oekraïense grens, waarbij twee mensen om het leven kwamen. Het plotselinge incident wekte de vrees voor escalatie en verstoring van de G20-agenda. De reactie van de betrokken landen was echter relatief rationeel en kalm, en de G20-top werd vreedzaam afgesloten met behoud van algehele eensgezindheid. Dit incident herinnert de wereld er eens te meer aan hoe belangrijk vrede en ontwikkeling zijn, en de consensus die tijdens de top in Bali werd bereikt, is van groot belang voor het streven naar vrede en ontwikkeling voor de mensheid.