Er bestaan ​​veel verschillende soorten slangklemmen. Een van die klemmen is de ophangklem, die vooral in de bouw gebruikt wordt. Maar weet je hoe deze klem werkt?

Vaak moeten leidingen en ander sanitair door holtes, plafonds, keldergangen en dergelijke worden geleid. Om de leidingen uit de weg te houden op plaatsen waar mensen of spullen worden verplaatst, maar ze toch door de ruimte te kunnen leiden, moeten ze hoog langs de muren worden ondersteund of aan het plafond worden opgehangen.

Dit wordt gedaan met een constructie van stangen die aan het ene uiteinde aan het plafond zijn bevestigd en aan het andere uiteinde met klemmen. Anders worden de leidingen met klemmen aan de muren vastgemaakt om ze hoog op hun plaats te houden. Niet elke simpele klem is echter geschikt. Sommige klemmen moeten bestand zijn tegen temperatuurschommelingen. Elke klem moet stevig vastzitten om beweging in de leiding te voorkomen. Bovendien moeten ze bestand zijn tegen uitzettingsveranderingen in het metaal van de leidingen, waardoor de diameter door kou of warmte groter of kleiner kan worden.
De eenvoud van een pijpklem verhult hoe belangrijk de functie ervan is. Door een leiding op zijn plaats te houden, zorgt de klem ervoor dat de vloeistoffen of gassen die erin stromen, blijven waar ze horen en hun bestemming bereiken. Als een leiding losraakt, zouden de vloeistoffen onmiddellijk in de omgeving lekken of zouden de gassen de lucht vervuilen. Bij vluchtige gassen zou dit zelfs kunnen leiden tot brand of explosies. Klemmen vervullen dus een essentiële functie, daar valt niet over te twisten.
Het meest eenvoudige ontwerp van pijpklemmen is de standaardversie, die bestaat uit twee delen die met schroeven aan elkaar zijn bevestigd. De klem is verdeeld in twee gelijke delen die de helft van een pijp omsluiten. De delen worden met elkaar verbonden door de pijp ertussen te klemmen en vast te zetten met schroeven die de klemmen stevig op hun plaats houden.
De meest eenvoudige standaardklemmen zijn van blank metaal; het binnenoppervlak ligt direct tegen de buiswand aan. Er bestaan ​​ook geïsoleerde varianten. Deze klemmen hebben een rubberen of andere voering aan de binnenkant, die een soort kussen vormt tussen de klem en de buiswand. De isolatie vangt ook extreme uitzettingsveranderingen op, wat een belangrijke factor kan zijn bij temperatuurschommelingen.